Tytuł wydawany niezwykle rzadko, ale za to z jaką pieczołowitością i zadbaniem o szczegóły.

Kratos to z pewnością jedna z najbardziej prestiżowych postaci w świecie gier. Oprawa graficzna God of War III to arcydzieło. Podobne jest tylko w Final Fantasy XIII.

Już sam wstęp do gry został przygotowany jak początek wysoko budżetowego filmu. Dalej jest tylko jeszcze lepiej.

God of War III to ekskluzywny produkt na konsolę PlayStation 3.

Jestem już po pojedynku z Posejdonem. Zeus strącił mnie do Hadesu, gdzie przebrnąłem przez Styks i ruszam dalej ku górze.

Widzę dwie przyczyny. Pierwsza to fakt, że MAG na ekranie mogą walczyć dwie setki żołnierzy. W Battlefield: Bad Company 2 nie ma o tym mowy.

Druga, chyba w Battlefield: Bad Company 2 walczą bardziej taktyczni gracze.

Zdobywam doświadczenie z zakresu snajperki. Zobaczymy jak pójdzie.

W otwartych starciach jeszcze nie mam szans.

Skradanie się, przyczajanie i wyczekiwanie na ofiarę to rola snajpera. w Battlefield: Bad Company 2 nie da się jednak tylko ukryć i czekać. Ciągła zmiana miejsc po strzałach jest jak najbardziej wskazana.

Battlefield: Bad Company 2 przy tym oferuje doskonałą grę w zwarciu. Strzelanina między budynkami, gdy na mapie nie ma dziesiątek przeciwników, robi się bardzo apetyczna. Na kogoś do odstrzelenia trzeba się dosłownie czaić.

Wkrótce na Gramy znajdziecie recenzję Battlefield: Bad Company 2. Będzie ona też w papierowym wydaniu Gazety Lubuskiej.

Wracam do grania…

Mimo to brnę do piekła z ciekawością tego, co kryje się za kolejnymi wielkimi drzwiami. Z każdą chwila robi się coraz bardziej piekielnie.

Pomysł gry jest rewelacyjny i oryginalny. Owszem, wielu graczy zarzuca grze zaczerpnięcie odrobiny z God of War. Tak jest, to widać. Jednak sam pomysł jest swojego rodzaju perełką w świecie gier. Rozgrywka podobna, bo po co wymyślać coś, co już jest dobre i sprawdzone.

Dante’s Inferno zasiało piekielnie ziarno w grach konsolowych. Na przykład kosa Dantego odebrana samej Śmierci. Kapitalna broń. Krzyż ukochanej Beatrycze. Super rozwiązanie.

Nic tylko grać!!!!!!!!!!

Do piekła więc i do recenzji, która się wkrótce zostanie opublikowana w serwisie Gramy.

Ja tymczasem parłem do przodu jak maszyna parowa, co chwilę bombardując bramkę Barcelony. Manchester United konsekwentnie szybkimi podaniami podchodził pod bramkę. I strzelał gole.

Grzechu się wkurzał, bo nie mógł trafić nawet w światło bramki. Tymczasem ja punktowałem. Wygrywałem spotkanie za spotkaniem.

W piątym meczu Grzechu zdobył bramkę. Ja jednak zdobyłem je trzy. – No nie wiem co się dzieje, gram sposobem, strategią jak kiedyś na pierwszych grach FIFA -zapewniał Grzechu. Na nic jednak jego strategia. Zagrania komputera można przewidzieć. Tego, co zrobi gracz przewidzieć się do końca nie da.

Szósty, ostatni mecz wieczoru i moja wygrana 5 do 0. To przypieczętowało fatalną strategię Grzecha.

Innym razem będzie lepiej. Wkrótce kolejne mecze.

Szczerze mówiąc, to najmniejszy problem. Na planszach jest tak wiele doskonale przygotowanych punktów strategicznych, że brak wejścia do wszystkich obiektów jest żadnym minusem.

Wracam na totalne pole walki.

Niestety obrona przekaźnika satelitarnego nie szła najlepiej. Wróg był na tyle mocny, że nasza drużyna nie była w stanie opuścić miejsca odradzania. To byli fachowcy.

Wracam na pole bitwy.

Pierwsze korki w eliminacji przeciwnika nie były łatwe. Teraz jednak idzie mi coraz lepiej. Początkowo 5 punktów podczas rozgrywki cieszyło mnie niezmiernie. Teraz 60 do 80 to już niemal norma. Mistrzowie rozgrywkę przynoszą ich po 800 jednak. No cóż, dobre i 80.

Policja wydaje się bezradna w poszukiwaniach. A ten sobie szaleje. Za nic ma stróżów prawa. Lata po mieście i wyszukuje ofiar. Ma ich na swoim koncie już sześć. Dosłownie gwałt goni gwałt.

W mieście narasta psychoza. Zresztą osiągnęła ona już potężne rozmiary. Ludzie wszędzie widzą potencjalnego gwałciciela. Na dworcu, na przestanku,a na osiedlach, w sklepach czy w autobusach. Policja co chwilę sprawdza kolejne doniesienia.

Przed chwila kolega powiedział mi, że słyszał o nowym ataku. Zboczeniec miał porwać dziecko w jednym z marketów. Potem ogolił mu głowę i uśpił. To bajka.

Wydaje mi się, że za dwoma lub trzema pierwszymi atakami może stać jedna osoba. Kolejnych dokonali inni dewianci popchnięci czynem pierwszego. Teraz szaleją sobie na jego konto. Jak na razie bezkarnie.